(Nederlands) about

cv

Carien Vugts (Haaren, 1963) lives and works in Utrecht

Education and artist-in-residences:

1982 – 1987: Akademie voor Beeldende Vorming, Tilburg
1987 – 1989: Jan van Eyck Akademie, Maastricht
1992: In Principio Erat Verbum, Steyl
2000: EKWC, ’s Hertogenbosch
2002: Guest studio, Daglicht en Beeldenstorm, Eindhoven
2011: Pictura, Dordrecht
2013: Barcelona: investigation after the architecture of Catalan Modernisme
2016 – 2017: November 2016 – January 2017, Artist-in-residence at Hangar, Barcelona

Solo exhibitions:

1992: Elba, Nijmegen
1993: De Fabriek, Eindhoven
1995: De Verschijning, Tilburg
1999: Alarm, Beugen
2000: De Overslag, Eindhoven
2000: Caesuur, Middelburg (i.s.m. Sylvia Savelkoul)
2001: Galerie de Natris, Nijmegen
2002: De Nederlandsche Cacaofabriek, Helmond
2002: Gastatelier, G A D en Beeldenstorm, Eindhoven
2004: Salon du départ, atelier, Eindhoven
2007: Atelier route Utrecht
2011: ‘Petit Salon d’Ouverture’ KS21, Utrecht
2014: SubUp, Utrecht
2016: ‘plaatsbepaling’, Schoutenstraat 10, Utrecht
2017: ‘a shadow in the sky, a Muse for ever’ Hangar, Barcelona

Group exhibitions:(a selection)

1989: Garden R.U.L., Maastricht
1989: Dominikanerkerk, Maastricht
1990: De Gele Rijder, Arnhem
1992: Het Langhuis, Zwolle
1994: De Verschijning, Tilburg
1995: ‘Rotterdam/ Vladivostok’, station hall Schiedam-R’dam West
1995: ‘P/A Nova Zembla’, Nova Zembla, ‘s-Hertogenbosch
1996: ‘Scheppingen uit het schap’, RAI, Amsterdam
1997: ‘Devil’s Daughter’s – in – law’, Kunstcentrum, Sittard
1998: ‘Our concern’, De Fabriek, Eindhoven
1998: ‘Different Drawings’, NBKS, Breda
1999: ‘Oponthoud / Aufenthalt’, Haus 10, Fürstenfeldbruck, Duitsland
1999: ‘Kunst in de buurt’, De Witte Dame, Eindhoven
2000: ‘Hotel’, CBKN, Nijmegen
2002: Ladenkastenproject, Phoebus, Rotterdam
2003: ‘’t Helbroek + Alarm’, Alarm, Beugen
2003: ‘Beeldenstorm’, NBKS Breda
2004: Grafiekmanifestatie ‘Prent.nu’, Loods 6, Amsterdam
2004: ‘Guest studio’s , Daglicht en Beeldenstorm’, De Krabbedans, Eindhoven
2005: ‘Guest studio’s, grafiek i.s.m. G.A.D.Eindhoven’, Museum de Wieger, Deurne
2010: ‘Out of Berlin’, Vitrine in beweging: HK, Den Haag
2010: ‘In geuren en kleuren’, Genootschap Kunstliefde, Utrecht
2011: ‘Sites and Structures’, Pictura, Dordrecht
2010: ‘CU in AL’, Sophies AL, Utrecht
2011: ‘wanted landscape’, CBKU, Utrecht
2011: ‘depARTmentSTORE 3’, CBKU, Utrecht
2014: Kunstenaarsinitiatief Alarm en MvAT, Beugen
2015: ‘Habitat’, Kunstliefde, Utrecht
2015: ‘just like a bright silvery mist’, Dapiran Art Project Space, Utrecht
2015: ‘Onder Controle’, prison house Wolvenplein, Utrecht
2017: ‘angels dust’ Schoutenstraat 10, Utrecht
2018: ‘Vals Plat’, Kunstliefde, Utrecht
2018: ‘Spiegeltuin’, Tuinatelier, K.F. Hein Fonds, Utrecht

Commissions, stipends, purchases:

1992: Sketch assignment, Muziekcentrum, Eindhoven
1992: Werkbeurs, FBKVB Amsterdam
1994: Basisstipendium, FBKVB Amsterdam
1995: Commission, house, J.P. Coenstraat, Tilburg
1996: Purchase, Intergamma BV, Baarn
1997: Commission, house, Schoonderloostraat, Rotterdam
1997: Purchase, St. Joriscollege, Eindhoven
1997: Accomplishment ‘Kopperprent’ in opdracht van de KVGO
1999: Sketch assignment, Municipality Sassenheim
1999: Commission, house, Oeffeltseweg, Beugen
2000: Commission, FIKSZO BV, Lekkerkerk
2001: Purchase, CBK, Leiden
2001: Basisstipendium, FBKVB Amsterdam
2004: Purchases by the Ministry of Foreign Affairs
2004: Purchases by individuals
2005: Individuele Projectsubsidie Gemeente Utrecht
2006: Purchases by individuals
2008: Purchases by individuals
2011: Subsidie Stichting Stokroos
2011: Purchase collection mw. Prof. Dr. J.M. van Winter
2011: Purchases by individuals
2012: Purchases by individuals
2013: Purchases by individuals
2014: Purchases by individuals
2015: Commission collection mw. Prof. Dr. J.M. van Winter
2016: Purchases by individual
2017: Purchase by individuals
2017: Across Utrecht, taken in consignment by Art Loan Utrecht
2018: Nomination Kunstliefde prize 2018

Publications:

1989: Publication, Jan van Eyck Akademie
1990: Catalogue, ‘Beroepskostenvergoedingen 1989’,uitgave FBKVB
1993: Catalogue, ‘In Principio Erat Verbum’
1995: Catalogue, ‘Rotterdam/ Vladivostok, 82 plannen’
1996: Catalogue, ‘Scheppingen uit het schap’
1997: Publication, ‘Devil’s Daughter’s–in–law’
1998: Publication, ‘Different drawings’
2002: Catalogue, De Overslag, Eindhoven
2004: Catalogue, Gastateliers 2002 / 2003 Daglicht en Beeldenstorm
2018: Paratext II, Hangar, Barcelona

work

The work Carien Vugts currently realizes is part of a fictional universe, a universe that still further thickens and is getting more specific. It is chasing a remembrance of a location that is encrypted with her memory. It is not an objective reminder but one that is influenced by feelings and moods and is still subject to change. Like there elsewhere another domain that should be mapped.

Her visual archive that is taking shape since 1986 is the heart of her visual language. It contains a lot of forms and structures derived from her fascination for wall covering materials and -motifs; such as plaster, wallpaper borders, motifs taken from wallpaper, motifs borrowed from stucco, decor strips, Delftware, etc. But it also contains drawings and photographs of interiors, landscapes, still lives and shapes and structures derives from landscapes.

Through drawings, wall sculptures and work-in-situ, she reconstructs the memories of the locations. 

The drawings zoom out, landscapes, interiors and mixed forms of both are examined on a melancholic atmosphere. Vegetable artefacts emerge in the work, strange trees, grasses and shrubs populate the drawings. Structure and form are organized, a sleek architectural element reinforces this arrangement. However, an alien element can sweep the order again. Elements that disrupt the apparent harmony are important because the memory is not unambiguous. Shortly now, there is colour appearing in this parallel world. The memories had little colour until now. As if the past years had filtered out the colours. The colours she is using now are faded ones. This increases the sense of melancholy.       

The wall sculptures zoom in, they are concentrates of the drawings, a further definition. It steps out of the plane and play off at the macro level, when you are with your nose above it. To this they owe their peculiar contour. The wall sculptures also have a certain volume, you have to take a literally relationship. And they also always get a certain skin, a texture to touch and cherish. This reinforces the sense of zooming in. 

The work-in-situ is an investigation into the relationship between the representation of the memory and the space in which the work is created. The appearance of the work is determined by the specific qualities of the space, these determine the extent to which the work is interwoven with the space. Work and wall are always one entity. This gives the work a reality akin to that of the entire space. Everything goes logically into one another, the work is the space, the space the work. The work is becoming an integral part of the architecture and by the logical presence it has a subtlety in itself. It reveals itself slowly and then goes into a relationship with the space and the viewer.

Zooming in and out, the drawings, objects and work-in-situ are created. At first Vugts regarded the drawings, objects and work-in-situ as separate entities, now they are part of that one universe. The real significance lies in the relationship between these three. They are all part of a larger associative whole. You cannot see this intermediate area literally but you experience it because this too is animated. Each work has its own eloquence but together they form the visual language with which Vugts want to construct and communicate.

 

werk

Het werk dat Carien Vugts op dit moment realiseert maakt deel uit van een fictief universum, een universum dat steeds verder indikt en specifieker wordt. Het is geen objectieve herinnering maar een die beïnvloed is door gevoel en stemmingen en nog steeds aan veranderingen onderhevig is. Alsof er elders een ander domein is dat in beeld gebracht moet worden.

Haar beeldend archief dat sinds 1986 gestalte krijgt, ligt aan de basis van de door haar gebruikte beeldtaal. Het bevat vooral veel vormen en structuren die ontleend zijn aan haar fascinatie voor wandbekledingsmaterialen en –motieven; zoals pleisterwerk, bagetlijsten, behangranden, motieven ontleend aan behangpapier, motieven ontleend aan stucwerk, decorlijsten, Delfts Blauw, etc. Maar het bevat ook tekeningen en foto’s van interieurs, landschappen, stillevens en vormen en structuren ontleent aan diezelfde landschappen.

Door middel van tekeningen, wandsculpturen en werk-in-situ reconstrueert zij de emoties en associaties bij de herinneringen. Vorm en structuur nemen hierin het voortouw en worden tegenover elkaar, naast elkaar of door elkaar gezet. Hoe vorm en/of structuur worden ingezet hangt af van de context en de betekenis die ze op dat moment moeten hebben. Sinds kort verschijnt er kleur in deze parallelle wereld. De herinneringen hadden tot op heden weinig kleur. Alsof door het verstrijken van de tijd, de kleuren eruit gefilterd waren. De kleuren die zij nu gebruikt, zijn enigszins vervaagd. Dit vergroot het gevoel van melancholie.

De tekeningen zoomen uit; landschappen, interieurs en mengvormen van beide worden onderzocht op een melancholische atmosfeer. Plantaardige artefacten duiken op in het werk, vreemdsoortige bomen, grassen en struiken bevolken de tekeningen. Structuur en vorm worden geordend, een strak architectonisch element versterkt deze ordening. Daarentegen kan een wezensvreemd element de ordening weer onderuit halen. Elementen die de schijnbare harmonie verstoren zijn van belang omdat ook de herinnering niet eenduidig is. 

De wandsculpturen zoomen in, het zijn indikkingen van de tekeningen, een nadere definitie. Ze treden uit het platte vlak en bevinden zich op macroniveau, als je met je neus erboven op zit. Hieraan danken ze hun vreemdsoortige contour. De wandsculpturen hebben ook een bepaald volume, je moet je er letterlijk mee verhouden. En ze krijgen ook altijd een bepaalde huid, een textuur om aan te raken en te koesteren. Dit versterkt het gevoel van inzoomen. 

Het werk-in-situ is een onderzoek naar de relatie tussen het verbeelden van de herinnering en de ruimte waarin het werk tot stand komt. De verschijningsvorm van het werk wordt mede bepaald door de specifieke kwaliteiten van de ruimte, deze bepalen de mate waarin het werk verweven is met de ruimte.
Werk en wand worden wel altijd één geheel. Daardoor krijgt het werk een realiteit die verwant is aan die van de gehele ruimte. Alles gaat logischerwijs in elkaar over, het werk is de ruimte, de ruimte het werk. Het werk is steeds een integraal onderdeel van de architectuur en door de logische aanwezigheid heeft het werk een subtiliteit in zich. Het openbaart zich langzaam en gaat vervolgens een relatie aan met de ruimte en de toeschouwer.

In- en uitzoomend komen de tekeningen, objecten en het werk-in-situ tot stand. Beschouwde Vugts de tekeningen, objecten en het werk-in-situ aanvankelijk als losse entiteiten, nu maken ze deel uit van dat ene universum. De echte betekenis schuilt in de relatie tussen deze drie. Ze zijn allemaal onderdeel van een groter associatief geheel. Dit tussengebied zie je niet letterlijk maar ervaar je wel want ook dit is bezield. Elk werk heeft zijn eigen zeggingskracht maar tezamen vormen zij de beeldtaal waarmee zij wil construeren en communiceren.